زیست فناوری

نوشته: کسری اصفهانی

هیولای تهران
نویسنده : کسری اصفهانی - ساعت ٥:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢٤
 

تهران مانند هیولایی شده است که همه ما را بلعیده است. این هیولا با زنده نگهداشتن ما (و فقط زنده نگهداشتن) در درونش به حیات خود ادامه می دهد و مرتباً طمعه های جدیدی را به درون خود می کشد. تهران آلوده و کثیف است و به تازگی نعره های وحشتناکی می کشد. ده بیست سال است که نعره زدن را آغاز کرده و صدایش تا دو سه کوه بالاتر هم می رود. دود سیاهش روی تهران را پوشانده و ما درون این دود سیاه به هم می پیچیم.

کاش فرصتی پیش می آمد و این هیولای دودآلود را از بالا می دیدیم. جعبه های ریز و درشتی که ما را در خود جا داده اند، زشت و زیبا و خیابان هایی که در لابلای این جعبه ها پخش شده اند. حرکتمان از جعبه ای به جعبه دیگر در پیکره این هیولا چندان هم بدون دشواری نیست.

ارتباطمان با مادر طبیعت قطع شده است، مدت ها است معنی سکوت را فراموش کرده ایم و به زندگی در هوای آلوده عادت کرده ایم. راضی هستیم و در همین هیولا می لولیم و می لولیم تا بمیریم.


 
comment نظرات ()