زیست فناوری

نوشته: کسری اصفهانی

مطلبی درباره يک پيام
نویسنده : دکتر کسری اصفهانی - ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۳/۱۱
 

دوست من که مرا شيفته پست و مقام دانستی...

اولاْ که بنده پست و مقامی ندارم...

اما در مورد بيوتکنولوژی و وضعيت آن در کشور بگوييم که اين بخش مانند همه مسائل ديگر کشورمان دارای مشکلاتی است که از نيروی انسانی تا مديريت و ... را شامل می‌شود. درست است که بنده عضو هيات مديره انجمن بيوتکنولوژی هستم ولی احساس می‌کنم که آنجا يک نخودی بيش نيستم و حتی خيلی ديگر هم همين احساس را ممکن است داشته باشند. کلاْ سيستم مديريتی کشور پژوهش دوست نمی‌باشد و بودجه‌های مربوط صرف مسايلی می‌گردد که آدم تاسف می‌خورد. مگر ما در بهزراعی کارمان تکميل است که از بيوتکنولوژی کشاورزی ايراد می‌گيريد آيا می‌دانيد ميانگين برداشت بسياری از محصولات در کشورمان بسيار پايين‌تر از ميانگين جهانی است؟

خلاصه انسان در اين گير و دار کم کم احساس می‌کند که نبوغ و خلاقيتش رفته رفته با ياس جايگزين می‌گردد و در بهترين حالت ممکن است تن به کارهای روزمره و تکراری بدهيد (نه نان به نرخ روز خوری). البته اين يک مرگ است برای آدمهای خلاق و نوآور. مرگی تلخ...


 
comment نظرات ()